Gdy słyszę, że w 2025 roku rynek pracy powinien wrócić do znanego nam sprzed kilku lat stanu, mam swoiste déjà vu. Dokładnie ten sam optymizm czytałam w przewidywaniach na temat 2024 roku, a wiemy, że nie był to łatwy rok ani dla pracodawców, ani dla pracowników.

Staram się uważnie i wnikliwie podchodzić do tego typu informacji.

➡️ Czytając, że wynagrodzenia w zeszłym roku się podniosły, pogłębiam temat. I co się okazuje? Podniosły się (i to nieznacznie) dolne widełki wynagrodzenia. I nie ma w tym nic dziwnego, wszak wymusiło to dwukrotne podniesienie płacy minimalnej w ubiegłym roku. Górne widełki dla pojedynczych, najbardziej pożądanych na rynku ról.

➡️ Czytam też o tym, że firmy wracają do rekrutacji, a potem patrzę na twarde dane i co widzę? Że ofert pracy było w zeszłym roku jeszcze mniej niż w 2023, gdy zobaczyliśmy potężny spadek. A jeśli były, to dotyczyły w większości wąskiej grupy zawodów (typu cybersecurity czy AI). To nie jest reprezentatywne dla całego rynku i nie oznacza, że wszyscy powinniśmy odetchnąć z ulgą.

➡️ Gdy w moje ręce trafiły kolejne raporty, które z optymizmem mówią o chęci pracodawców do zatrudniania nowych pracowników w 2025 roku, momentalnie sięgnęłam po raporty wyprodukowane przez te same firmy, tylko rok wcześniej. Co się okazało? Że ich optymizm był wtedy porównywalny, a odsetek firm, który deklarował, że będzie zatrudniać w 2024 roku.. jeszcze większy. Niestety podobny optymizm nie był obserwowalny na rzeczywistym rynku pracy. Bo deklaracje to tylko deklaracje, a nie fakty.

Nadmienię tylko, że jeszcze niedawno przewidywano, że praca zdalna zagości w Polsce na dobre, a ta biurowa odejdzie do lamusa. Sami widzimy, jak to się ostatecznie potoczyło 😉.